Stefan Müller
architekt, urbanista, teoretyk architektury najnowszej i profesor Politechniki Wrocławskiej urodził się w 1934 roku we Lwowie. Wczesne dzieciństwo spędził w małych miejscowościach na dawnych, południowo-wschodnich kresach Polski, a po drugiej wojnie światowej przyjechał wraz z rodziną na Opolszczyznę. W 1951 roku ukończył szkołę średnią w Opolu i rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Pracę dyplomową przygotowaną pod kierunkiem profesora Andrzeja Frydeckiego obronił w 1959 roku, ale już pięć lat wcześniej rozpoczął pracę we wrocławskim „Miastoprojekcie”. Później – w latach 1964-1967 – był kierownikiem zespołu architektonicznego w Biurze Projektów Miasta Wrocławia. W tym samym czasie (1964)
został asystentem profesora Andrzeja Frydeckiego w Katedrze Architektury Monumentalnej Politechniki Wrocławskiej.
W 1971 roku obronił pracę doktorską,
a w 1973 roku przeniósł się do Instytutu Historii Architektury, Sztuki i Techniki Politechniki Wrocławskiej. W 1998 roku został profesorem nadzwyczajnym. Prowadził zajęcia
z projektowania usługowego, konserwatorskiego i architektury symbolicznej, seminaria z architektury współczesnej, a także wykłady poświęcone architekturze w środowisku kulturowym, historii architektury PRL i wybranym zagadnieniom architektury aktualnej. Jest promotorem ponad pięćdziesięciu prac dyplomowych.
